Henri Nouwen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
"De terugkeer van de verloren zoon" door Rembrandt, circa 1662; Sint-Petersburg, Hermitage. Een scène die Nouwen vaak in zijn boeken beschrijft, met name in Eindelijk thuis.

Henri Jozef Machiel Nouwen (Nijkerk, 24 januari 1932 - Hilversum, 21 september 1996) was een Nederlands katholiek priester en schrijver van christelijke boeken.

Inhoud

[bewerken] Levensloop

Nouwen studeerde psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen en schreef talrijke spirituele werken in het Nederlands en het Engels. Hij was een tijd lang missionaris in diverse landen in Latijns-Amerika. Hij doceerde in de Verenigde Staten aan de University of Notre Dame, Yale University en Harvard University. Hij werkte in Frankrijk met L'Arche, een vereniging voor steun aan gehandicapten, en verbleef enkele maanden in een Canadees klooster om "van binnenuit" het monnikenleven te kunnen beschrijven (Vreemdeling in het paradijs, 1988).

De in 1997 opgerichte Henri Nouwen Stichting houdt zijn gedachtegoed in leven.

[bewerken] Familie

Henri Nouwen was een broer van Paul Nouwen, oud-hoofddirecteur van de ANWB.

[bewerken] Werken

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen