Christiaan Eijkman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Christiaan Eijkman
11 augustus 1858 - 5 november 1930
Geboorteland	Nederland
Geboorteplaats	Nijkerk
Plaats van overlijden	Utrecht
Nobelprijs voor de	Fysiologie of Geneeskunde
In	1929
Reden	"Voor de ontdekking van diverse vitamines."
Samen met	Frederick Gowland Hopkins
Voorganger(s)	Charles Nicolle
Opvolger(s)	Karl Landsteiner

Christiaan Eijkman (Nijkerk, 11 augustus 1858 – Utrecht, 5 november 1930) was een Nederlands arts en patholoog. Zijn ontdekking dat beriberi veroorzaakt wordt door een combinatie van factoren, waarvan als belangrijkste een deficiëntie in het dieet, leidde tot de ontdekking van vitamine B1. In 1907 werd hij verkozen tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, KNAW. Hij deelde de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde van 1929 met Sir Frederick Hopkins.

In 1913 aanvaardde hij het ambt van hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht met een rede over zijn motto "Simplex non veri sigillum" (eenvoud is niet het kenmerk van het ware), een antithese op het motto van Boerhaave "Simplex sigillum veri".

[bewerken] Externe link

• (en) nobelprize.org

Winnaars van de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde (1926-1950)

1926: Fibiger · 1927: Wagner-Jauregg · 1928: Nicolle · 1929: Eijkman, Hopkins · 1930: Landsteiner · 1931: Warburg · 1932: Sherrington, Adrian · 1933: Morgan · 1934: Whipple, Minot, Murphy · 1935: Spemann · 1936: Dale, Loewi · 1937: Szent-Györgyi · 1938: Heymans · 1939: Domagk · 1943: Dam, Doisy · 1944: Erlanger, Gasser · 1945: Fleming, Chain, Florey · 1946: Muller · 1947: C. Cori, G. Cori, Houssay · 1948: Müller · 1949: Hess, Moniz · 1950: Kendall, Reichstein, Hench